20.11.2017

Londyn na Bielanach

Kora Jackowska w jednym z wywiadów powiedziała, że okolice Placu Konfederacji przypominają jej Londyn.

Coś chyba w tym jest: eleganckie przedwojenne wille z zadbaną roślinnością:

A.

17.11.2017

Malownicza Kozia

Wąska, malownicza ulica Kozia powstała już w XIV wieku jako połączenie traktu Czerskiego i drogi, która przerodziła się później w ulicę Senatorską. Początkowo wzdłuż Koziej ciągnęły się zabudowania gospodarcze domów stojących przy Krakowskim Przedmieściu a także spichlerze. W końcu XVII wieku wybudowano przy Koziej domy frontowe a jedną stronę ulicy zajmował ogród pałacu Prymasowskiego. Co ciekawe Kozia była połączona z Krakowskim Przedmieściem ulicą Krótką, którą zlikwidowano w 1865 r. Na początku XX wieku ulica zwana była Junkierską od szkoły junkrów rosyjskich znajdujących się w pałacu Prymasowskim. Zniszczona podczas Powstania Warszawskiego ulica została zrekonstruowana po 1949 r. Dziś mieści się przy niej Muzeum Karykatury.

W.

17.11.2017

jesienny dywan

Jesienny dywan w parku na Górze, dawnej rezdencji księcia Kazimierza – brata Stanisława Augusta Poniatowskiego, czyli w dzisiejszym Parku Rydza Śmigłego:

A.

12.11.2017

kocia rezydencja

Na Muranowie spotkaliśmy przesympatycznego kota, który mieszka w wyjątkowym miejscu:

A.

Podczas XII „Przystanku Niepodległość” organizowanego przez Muzeum Historii Polski można było wziąć udział w dwóch grach miejskich. Dzięki grze „Tadeusz w Warszawie” uczestnicy wraz z Tadeuszem Kościuszką – uczniem Szkoły Rycerskiej mieli szansę przenieść się w czasy XVIII-wiecznej stolicy natomiast gra „Jutro będzie wolność” powracała do 1917 roku i do osób czy ugrupowań dzięki którym odzyskaliśmy niepodległość w listopadzie 1918 r.

W.

w podwórzu gmachu ASP na Hoene-Wrońskiego na Powiślu:

A.

Kościół ewangelicko-reformowany to miejsce, które lepiej poznałam podczas rodzinnego ślubu kilkanaście lat temu.

Przed przybyciem na uroczystość niektórzy zaproszeni goście pytali:

– Który to kościół?
– Ten w Alei Solidarności, z żeliwną wieżą, blisko Placu Bankowego.
– A, to pewnie ten przesuwany podczas budowy trasy W-Z?

Nie. Ten kościół nigdy nie był przesuwany. Przesuwany był jego katolicki sąsiad – też z Alei Solidarności, ale bliżej Al. Jana Pawła II. Ale rzeczywiście – taka pomyłka do rzadkości nie należy.

Kościół ewangelicko-reformowany (kalwiński) stoi nieco cofnięty od linii ulicy. Przed wojną, między kościołem a ulicą (wówczas Leszno) znajdował się zielony skwer. Niestety prawie całkowicie zniknął podczas budowy trasy W-Z. .

Po ślubie wiele osób wspominało proste i eleganckie wnętrze kościoła, ozdobione pięknymi kolumnami, podtrzymującymi balkon z rzeźbionymi balustradami.

Uwagę zwracano także na skromne kolorowe witraże.

W świątyni znajdują się też zabytkowe organy z 1900 roku, których można posłuchać podczas cyklicznych koncertów współorganizowanych przez miasto. Warto się na taki koncert wybrać, bo dźwięk tego instrumentu jest wyjątkowy – bardziej ciepły i miękki w porównaniu z innymi warszawskimi organami.

Budowa kościoła kalwińskiego (autorem neogotyckiego projektu był członek zboru Adolf Loewe) rozpoczęła się w 1866 r., i trwała 14 lat.

Nie była to pierwsza świątynia ewangelicko-reformowana w Warszawie. Już w 1776 r. powstał nieduży kościół, którego wnętrze dziś mieści Warszawską Operę Kameralną. Tuż obok, w 1777 r., wybudowano budynek parafialny według projektu Szymona Bogumiła Zuga. Przed wojną budynek parafialny znajdował się tuż przy ulicy Leszno. Po wojnie budynek  rozebrano i odbudowano w nowej, dzisiejszej lokalizacji według nieznacznie zmienionego projektu Zuga.   W pobliskim, przekazanym parafii w 1880 r. pałacu Działyńskich, działały kolejno: szkoła elementarna, sierociniec i dom opieki nad starszymi. Ta część Muranowa do prawdziwe ewangelickie zagłębie.

W tej okolicy znajdował się też pierwszy protestancki cmentarz, wspólny dla ewangelików reformowanych i augsburskich (luteran), a przy dawnej ulicy Mylnej (mniej więcej na tyłach dzisiejszego kina Muranów) znajdował się jeden z lepszych warszawskich szpitali – szpital ewangelicki  – zniszczony w czasie II Wojny Światowej. Pracownikiem szpitala był między innymi Tytus Chałubiński. Na rogu ulic Karmelickiej i Nowolipki znajduje się trójjęzyczna tablica upamiętniająca szpital.

A.

Mozaika na nagrobku rodziny Bielińskich na Powązkach idealnie komponuje się z jesienną pogodą. Jest to miejsce spoczynku m.in. Wiesława Bielińskiego (1912-1985) – dziennikarza, prawnika a także  przedwojennego oficera i żołnierza AK – pseudonim Vis, który walczył w czasie Powstania Warszawskiego w Śródmieściu Południowym.

W.

01.11.2017

Powązki w deszczu

 

Na Powązkach na nagrobku dwuletniego Romualda Krassowskiego, który zmarł we wrześniu 1851 roku wyryto czterowiersz
,„jako kwiatek młodociany
mrozem ścięty schnie i kona,
tak ciebie synu kochany,
śmierć od matki wzięła łona.”

W.

Dziś przypada 500. rocznica reformacji. Podczas obchodów odbędzie się wycieczka warszawskim szlakiem ewangelickim. Autokar będzie wyruszał w godzinach9:45, 11.15, 12.30, 15:15, 16:30 z przystanku na placu Małachowskiego na przeciw Zachęty. Każdy uczestnik otrzyma mapę warszawskiego szlaku ewangelickiego (nad którą mieliśmy przyjemność współpracować). Na trasie autobus będzie zatrzymywał się trzykrotnie: II przystanek Kino Femina 02 (Al. Solidarności), III przystanek pl. Unii Lubelskiej 01 (przy kościele), IV przystanek Pl. Zbawiciela 02 (przy kinie Luna).
Serdecznie polecamy.

zdjęcie kościoła ewangelicko-reformowanego w Alei Solidarności pochodzi z serwisu Wikipedii
A.

Następna strona »